تفاوت های اصلی بین Rummikub و Rummy سنتی چیست

در دنیای بازی های Card ، "Rummy" یک خانواده گسترده است که در اطراف ترکیب کاشی ها برای تشکیل دست های معتبر محور است. با این حال ، هنگامی که ما به Rummikub محبوب (اسرائیلی Mahjong) نگاه می کنیم ، می فهمیم که اساساً با بازی های سنتی رامی مانند جین رامی و رامی هندی از بسیاری جهات متفاوت است. این اختلافات فراتر از غرفه های بازی است. آنها عمیقاً بر استراتژی بازی ، سرعت و سرگرمی اصلی تأثیر می گذارند.

1. غرفه های بازی و روش های ترکیبی

بلافاصله قابل تشخیص ترین ویژگی Rummikub استفاده از کاشی های پلاستیکی به جای کارت بازی است. این کاشی ها در چهار رنگ (قرمز ، زرد ، آبی و سیاه) قرار دارند که هر کدام با شماره های 1 تا 13 ، دو بار تکرار می شوند ، به علاوه دو کارت جوکر. این در تضاد واضح با رامی سنتی است که از یک یا دو عرشه کارت های استاندارد استفاده می کند.

این تفاوت در غرفه ها به طور مستقیم منجر به یک روش ترکیبی متفاوت می شود. در Rummikub ، دو نوع ترکیب معتبر وجود دارد:

مجموعه: مجموعه ای از سه یا چهار کاشی با همان تعداد اما رنگ های مختلف ، به عنوان مثال: قرمز 5 ، آبی 5 ، سیاه 5.

اجرا: اجرای سه یا چند کاشی با همان رنگ با اعداد متوالی ، به عنوان مثال: آبی 10 ، آبی 11 ، آبی 12.

در حالی که بازی های سنتی رامی دارای "مجموعه های سه کارت" و "اجرا" مشابه هستند ، انعطاف پذیری ترکیبی به مراتب کمتر از Rummikub است. در Rummikub ، بازیکنان می توانند از عرشه های موجود در هیئت مدیره جدا ، سازماندهی مجدد و استفاده کنند. به عنوان مثال ، یک بازیکن می تواند "Blue 9" را از "آبی 7 ، آبی 8 ، آبی 9" موجود خارج کند و سپس از "آبی 6" و "آبی 7" در دست خود استفاده کند تا یک اجرای جدید "آبی 6 ، آبی 7 ، آبی 8" اجرا شود. این دستکاری هیئت مدیره پویا در رامی سنتی وجود ندارد ، جایی که ترکیبات به طور معمول یک بار بازی می شوند.

2. روند بازی و تعامل

بازی های سنتی رامی (مانند جین رامی) به طور معمول یک فرآیند خطی را دنبال کنید: بازیکنان کارت می کشند ، کارت بازی می کنند و سعی می کنند تمام کارت ها را در دست خود ترکیب کنند. بازی به پایان می رسد که یک بازیکن اولین کسی است که "بیرون می رود" ، به این معنی که آنها با موفقیت همه کارت ها را در یک دست ترکیب کرده و آخرین کارت خود را بازی می کنند. تعامل در بازی در درجه اول شامل مشاهده کارتهای دور ریخته شده مخالفان خود برای تلاش برای درک دست آنها است.

در مقابل ، Rummikub دارای یک فرآیند بازتر و تعاملی تر است. در شروع بازی ، هر بازیکن تعداد مشخصی از کاشی ها را ترسیم می کند ، سپس به نوبه خود می گیرد. در هر نوبت ، بازیکنان نه تنها کاشی ها را از استخر می کشند ، بلکه مهمتر از آن ، از عرشه روی میز برای بازی دست خود استفاده می کنند. این امر بازیکنان را ملزم می کند که نه تنها دست خود را کنترل کنند بلکه به طور مداوم تمام کارتهای روی میز را نیز تجزیه و تحلیل می کنند. این مفهوم پویا از "صفحه" هسته اصلی Rummikub است. بازیکنان می توانند خلاقانه از عرشه های موجود خود از طریق روش هایی مانند "پل ها" ، "شکاف" و "ادغام" استفاده کنند و هر نوبت را پر از استراتژی و امکانات می کنند.

3. عمق استراتژیک و جنگ روانی

از آنجا که Rummikub به بازیکنان اجازه می دهد تا عرشه را مجدداً سازماندهی کنند ، عمق استراتژیک آن به مراتب فراتر از رامی سنتی است. بازیکنان پیشرفته Rummikub دائماً در نظر می گیرند که چگونه اهداف خود را پنهان کنند و از کارت بازی که می تواند دست آنها را نشان دهد ، خودداری کنند. در عین حال ، آنها اقدامات مخالفان خود را مشاهده می کنند تا استنباط کنند که کدام تعداد یا رنگ ممکن است از دست آنها گم شود.

استفاده از جوکرها نیز یک عنصر مهم استراتژیک است. در Rummikub ، کارت های وحشی می توانند هر عدد یا رنگی را جایگزین کنند ، اما باقی ماندن در دست ، در پایان بازی یک پنالتی قابل توجه دارد. این بازیکنان را وادار می کند تا از آنها استفاده کنند ، و ضمن جلوگیری از "به دام انداختن" توسط آنها ، ارزش دسته کوچک موسیقی جاز خود را به حداکثر می رسانند. در رامی سنتی ، کارتهای وحشی به طور معمول دارای مکانیسم عملکردی و مجازات نسبتاً ساده هستند.

قانون "شکستن یخ" Rummikub همچنین به ماهیت استراتژیک بازی می افزاید. یک بازیکن ابتدا باید ترکیبی معتبر را در مجموع 30 در نوبت خود بازی کند تا حق بدست آوردن آزادانه عرشه را در نوبت های بعدی بدست آورد. این "سد" باعث افزایش چالش در اوایل بازی می شود و بازیکنان را وادار می کند تا مدیریت دست و ارزیابی ریسک را متعادل کنند.

4. متعادل کردن شانس و مهارت

همه بازی های رامی شامل یک عنصر شانس هستند - احتمال ترسیم یک دست مطلوب. با این حال ، Rummikub نسبت به مهارت کمتر به شانس متکی است. از آنجا که بازیکنان می توانند از عرشه استفاده کنند ، حتی اگر دست اولیه آنها ضعیف باشد ، می توانند جداول را از طریق مشاهده و استفاده استراتژیک از منابع مشترک تبدیل کنند. این مفهوم "منابع مشترک" باعث می شود پیروزی یا از دست دادن بازی بیشتر به تفکر منطقی بازیکن ، تخیل مکانی و توانایی واکنش سریع یک بازیکن وابسته باشد ، نه اینکه فقط روی کارتهای موجود در دست خود باشد. در مقابل ، رامی سنتی بیشتر به ترسیم کارتهای مطلوب متکی است ، با این که استراتژی بیشتر روی ترکیب سریع دست ها تمرکز دارد. $ $